کانون فرهنگی وهنری صاحبیه خوی
 
 
 


کانون فرهنگی وهنری صاحبیه خوی

مسجد از دیدگاه قرآن

از آن‌جايی كه اسلام يك مكتب جهانی و جاودانی است و داعيه هدايت و رهبری بشريت را دارد از ضرورت وجود يك مكان مشخص و پايگاه استوار كه از مظاهر شكوه و عظمت اسلام به حساب ‌آيد يعنی مسجد غافل نمانده است. مسجد به معنی سجده‌گاه، مكان سجده می‌باشد. اما در قرآن و تمدن اسلامی، مسجد نه به مكانی گفته می‌شود كه عبادت‌گاه مومنان است. وجه تسميه عبادت‌گاه مسلمانان به مسجد از آن روی است كه سربه سجده نهادن مظهر و نمود اوج فروتنی و كرنش در برابر خداست، از اين رو در اسلام محل عبادت را مسجد ناميده‌اند.

كلمه مسجد حدود 28 مورد در قرآن ذكر شده،كه از آن تعداد، 22 بار به صورت مفرد(مسجد) و 6 بار به صورت جمع(مساجد) آمده است. 22 موردی كه مفرد آمده 15 موردش مقيدبه قيد(الحرام) است كه مراد از همه آن‌ها همان مسجد مخصوص و معروف و مقدس «مسجدالحرام» در مكه است و يك مورد هم مقيد به قيد(الاقصی) كه مراد از آن اولين قبله‌گاه مسلمانان «مسجدالاقصی» در بيت‌المقدس است. يك مورد ديگر به قيد اضطرار، مقيد گشته كه مقصود همان مسجد معروف «ضرار» است كه به دست منافقان در مدينه ساخته شده بود.

بنابراين حكم مسجد به صورت مفرد از 22 مورد، 17 موردش در قرآن مقيد به اين سه قيدی كه بيان شد،( الحرام، الاقصی، ضرار) و 5 موردش به صورت مطلق و بدون قيد آمده، اما كلمه مساجد كه 6 مورد از قرآن مجيد به چشم می‌خورد، 3 مورد از آن نيز مقيد اما به قيد(الله) به اين عبارت(مساجدالله) و سه مورد ديگر به طور مطلق بيان شده است.

در مجموع 15 آيه در قرآن اختصاص به مسجدالحرام دارد كه آيات144، 149 و ا150 سوره مباركه «بقره» در رابطه با تغيير قبله است و از مجموعه آيات مربوط به مسجدالحرام چند آيه از آن جمله آيه 196 از سوره «بقره» و آيه 25 سوره «فتح» و آيه 27 سوره «فتح» و آيه 25 سوره «فتح» در رابطه با برنامه حج است. آيه 217 سوره «بقره» و آيات 191 تا 194 سوره «بقره» و آيه 2 سوره «مائده» و آيه 34 سوره «انفال»و آيات 28 و 19 سوره «توبه» كه مربوط به مسجدالحرام است، در رابطه با قتال و جنگ با مشركان است. در مجموعه آيات قرآن در ارتباط با مسجد دو آيه در سوره «اسراء»، در رابطه با «مسجدالاقصی» به چشم می‌خورد و اشاره به معراج پيامبر(ص) دارد.

( ادامه مطلب )




[ موضوع ] : عمومي
ن : -
ت : شنبه, آبان 6, 1391
نظر ( 0 )
 
 
 
 
محمد بن حسن عسکری (عج) آخرین امام از امامان دوازده گانه شیعیان است. در ١۵ شعبان سال ٢۵۵ هـ.ق در سامرا به دنیا آمد و تنها فرزند امام حسن عسکری (ع)، یازدهمین امام شعیان ما است. مادر آن حضرت نرجس (نرگس) است که گفته اند از نوادگان قیصر روم بوده است. «مهدی» حُجَت، قائم منتظر، خلف صالح، بقیه الله، صاحب زمان، ولی عصر و امام عصر از لقبهای آن حضرت است.